Во претходните дваесетина години политиките биле на друго место, а женските права и Конвенцијата не беа предмет на расправа на политиките на главниот тек. Вообичаено беше да се слушне дека „не е време за тоа“; во Србија во последните дваесетина години секогаш имаше позначајни теми и застои што ги оневозможуваа промените. Очигледен беше постојаниот застој во 1990-тите, но и подоцна, се до 2008 година (резултатите од сегашните политики ќе бидат видливи за неколку години). Извештајот го припреми Марија Петронијевиќ, Здружение Феномена, Краљево.

Конвенцијата за елиминација на сите форми на дискриминација на жените од 1979 година (во натамошниот текст Конвенцијата), еден од најзначајните меѓународни инструменти за заштита на женските права е ратификувана во Босна и Херцеговина во 1993 година, а од 1995 година е интегрален дел на уставно-правната рамка во БиХ. Со Конвенцијата се заокружува каталогот на политички и граѓански, економски, социјални и културни права на жените, а државите потписнички имаат обврска да ја имплементираат во сите сфери на животот. Авторка на оваа статија е Зилка Спахиќ-Шиљак од АЦИПС.

Македонскиот хелсиншки комитет, Цивил НВО и НВО Инфоцентарот сметаат дека „одбележувањето“ на Меѓународниот ден на жената во кафеани и ресторани воопшто не е поврзано со идеите за родовата правичност и ги повикаа жените наместо „свадбарско“ и малограѓанско прославување на 8-ми Март, да се присетат на неговата вистинска смисла и содржина и гласно да и кажат НЕ на актуелната ретроградна родова политиката.

Управниот одбор на Регионалното женско лоби за мир, безбедност и правда во југоисточна Европа, на стратешкиот состанок во Тирана, 01-03 март 2010, посвети посебно внимание на понатамошното подобрување на својата структура и функционирање, како и на формулирањето на заеднички ставови за клучните случувања во регионот.

Генерално постои голема усогласеност меѓу постојното законодавство со одредбите на Конвенцијата. Уставот на Р.Македонија прокламира еднаквост на сите граѓани во слободите и правата без оглед на полот, расата, бојата на кожата, националното и социјално потекло, политичко и верско уверување, имотната и општествената положба. Овој принцип е транспониран во повеќето законски прописи. Анализата ја подготви Здружението за еманципација, солидарност и еднаквост на жените во Македонија (ЕСЕ).

Женските права се човекови права – оваа проста реченица е парадигма за сите жени, активистки и активисти на полето на човековите права. Значајно е да се подсетиме дека женските права не постојат отсекогаш. Всушност, тие и денес се непризнаени и неприменети во некои делови од дветот кој дели една мошне патријархална визија која ја злоупотребува мрежата од традиција, култура и право на различност како оправдување.

Конвенцијата за елиминација на сите форми на дискриминација врз жените (ЦЕДАВ, во натамошниот текст Конвенцијата) е во корист на сите активисти и активистки кои се обидуваат да ги применат женските човекови права во своите земји. Таа доделува должности за државите потписнички и бара јакнење на жените и еднаквост во сите сектори: јавниот живот, образованието, вработувањетто, заштитата од насилство.

На 09. 10. 2009. Во Братунац , во склоп на кампањата 16 дена активизам е одржана Свечена конференција : „Жените во времето од 1945.-1992. i 2009. во регионот на Сребреница”, посветена на активистките на книгата „Жените во времето – Братунац“, кои биле препознатливи во периодот од 1945 до 1992 како носителки на позитивни општествени промени.